E. Ποιος είναι ο τρόπος δράσης του paraquat στο φυτό?

A. Το paraquat ενεργεί παρουσία φωτός για να αποξηραίνει ή μαραίνει τα πράσινα μέρη όλων των φυτών με τα οποία έρχεται σε επαφή. Μετά την εφαρμογή, η διείσδυση μέσα από την επιφάνεια του φύλλου γίνεται σχεδόν αμέσως. Αυτή η απορρόφηση αυξάνεται από την υψηλή ένταση φωτός, υγρασία, και από το ειδικό βοηθητικό σύστημα που συνήθως συμπεριλαμβάνεται στη σύνθεση, πράγμα που διασφαλίζει καλή διατήρηση του ψεκασμού και ύγρανση του φυλλώματος στόχου. Οι βοηθητικές ουσίες ανάμιξης απαιτούνται αν δεν συμπεριλαμβάνονται στη σύνθεση. Το σημείο δράσης για το paraquat είναι ο χλωροπλάστης. Οι χλωροπλάστες περιλαμβάνουν τα συστήματα φωτοσύνθεσης των πράσινων φυτών, τα οποία απορροφούν την ενέργεια του φωτός που χρησιμοποιείται για την παραγωγή σακχάρων. Το paraquat είναι γνωστό ότι επιδρά στο σύστημα φωτοσυνθετικής μεμβράνης που ονομάζεται φωτοσύστημα Ι, το οποίο παράγει ελεύθερα ηλεκτρόνια για να προχωρεί η φωτοσύνθεση. Τα ελεύθερα ηλεκτρόνια από το φωτοσύστημα Ι αντιδρούν με το ιόν του paraquat για να δώσουν τη μορφή ελεύθερων ριζών. Το οξυγόνο αναμετατρέπει γρήγορα αυτό το ελεύθερο ριζικό και μέσα από αυτή τη διεργασία παράγει υπεροξείδια. Επειδή είναι εξαιρετικά δραστικά χημικά, τα υπεροξείδια επιτίθενται σε ακόρεστα λιπαρά οξέα της μεμβράνης ανοίγοντας και διασκορπίζοντας τις κυταρρικές μεμβράνες και τους ιστούς. Η διεργασία ιόντος paraquat/ ελεύθερης ρίζας κατόπιν ανακυκλώνεται παράγοντας πρόσθετες ποσότητες υπεροξειδίου μέχρι να σταματήσει η παροχή ελεύθερων ηλεκτρονίων. Ο ορατός πλέον μαρασμός των φυτών που επεξεργάστηκαν είναι εμφανής μέσα σε λίγες ώρες σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και φωτός, αλλά μπορεί να χρειαστεί πολλές ημέρες σε συνθήκες ομιχλώδεις και χαμηλής θερμοκρασίας. Αυτό ακολουθείται ταχύτατα από την εμφάνιση καφέ, αποξηραμένου ή χλωρωτικού ιστού. Το φως, οξυγόνο και χλωροφύλλη απαιτούνται λοιπόν για τα γρήγορα και χαρακτηριστικά ζιζανιοκτόνα αποτελέσματα του paraquat. Η θραύση των κυτταρικών μεμβρανών είναι αυτό που επιτρέπει στο νερό να διαφύγει από το φυτικό υλικό που οδηγεί στην ταχεία ξήρανση του φυλλώματος.